نمی دونم چند نفر گذرشون به این خلوتگاه من افتاده است.مدتی است حال و قرار خوبی نداشتم.مدام برنامه ریزی می کردم و مدام تعویق...تعویق...تعویق
راههای مختلفی رو امتحان کردم اما متاسفانه من اگر قرار باشد به کسی گزارش بدهم خیلی مرتب ومنظم و ناخوداگاه خودم رومیرسونم اما خودم باشم و خودم رهایی از هر دغدغه ای رو دوست دارم.
اما نه... اون رو هم دوست ندارم ...بعد از چند روز و گاهی چند ساعت بیزار و کلافه با احساس پوچی دوچندان زمان رو سپری می کنم.
الان دوستی گرامی و کاربلد من رو راهنمایی می کنه.سه روزه دوباره ارامش وقرار گرفتم ...دوباره تصمیم دارم متعهدانه کارهام رو پیگیری کنم.
این دوست تا الان به من اموخته که اولویت بندی کنم و برای هر اولویت هفت اقدام بنویسم .هر روز باید از هر اولویت یک اقدام انجام دهم و به ایشان گزارش کار بدهم.
خوشبختانه در این مدت مشکل خودم رو فهمیدم... به دیگران متعهد میشوم اما به خودم تعهدی نمیدم.
باید دنبال راه حل این باشم...راستش روی کمک این دوست هم حسابی حساب باز کردم.
امیدوارم به لطف خدا..ممنونم که ادمهای کاربلد سر راهم قرار میدی...بهم توان بده بتوانم اقدام کنم و ادامه بدم...
حتما اینجا درباره اش خواهم نوشت...
شما هم اگر تجربه ای دارید خوشحال میشوم بیان کنید...
برچسب:
نویسنده: بهار جعفری